Güzel şeyler söyle, şeyleri güzel söyle. Güzel dinle, uyumu dinle. Gözlerini kapat gülümse müzikle, dinlen gül içinden ve söyle ki sen de akıp git müzikle.
Söylerken yaşarsan, işlersin enerjini o kayda ve o her döndüğünde taptaze gelir geri eser insanların kulaklarına. Yeniden başlar, gözlerini kapatır insan, dinlenir, gülümser, dinler, gülümser, dinler gülümser… Yumuşacık olur içi. Bir kış günü elinde kahvesiyle camın önünde oturan bir insanın buna ihtiyacı vardır. Bunu onlara ver. Elinde kurabiyeyle oradan geçsen uzatmaz mısın? Uzatırsın. Neden bir şarkı mırıldanmazsın peki ona? Yapabilirsin. Güzelliği verebilirsin.
Susmak yetmez dinlemek için. Bir şeyler de söylemelisin bu dünya için, insanlar için. Bunu yapmak için bir sevgi kelebeği olman gerekmez. Pıtırcık olman demek değil bu. İnsan olman yeter. Seven, koruyan, duyan bir insan olman…Dinleyen bir insan…Müziği seven insanları seviyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder